هایکو (2)

 

حسرت

==============

 

کودکی

حسرت پیرمرد است

قد کشیدن

رویای کودک

 

 

فرهین

هایکو (1)

 

رویای آزادی

============

 

محو شده رویای آزادی

میان این همه هیاهو

درماه آخرتاریخ

 

فرهین

چمدان بسته ام

 

.......

چمدان بسته ام

بوی خاک

بوی نم

بوی باران می آید

 

فرهین

 

 

 

گلواژه ای از نصرت رحمانی

 

 

 

 

یادها

 

یادها ؛

رفت

با تلنگر ِ بادی ...

 

به بدرقه که آمدیم

جا مانده بود

 

" نقطه ای "

در انگاره ی

حسی دروغین

 

فرهین

  

 

سیری آدمی

 

 

درمانی نیست ؛

برای  - سیری آدمی -

باز هم

سفارش

نان و پیاز میدهی؟

 

فرهین

ساز ِ دلم ...

 

نگو دستها بالا...

جرمم چیست ؟ انگشت نگاری لازم نیست ...

دلم را بر دار نبرید ؛

باشد ...برایتان ساز می زنم ؛ ساز ِ دلم را می زنم ...

ولی ...

تقصیر من نیست ؛

هر زمان که میخواهم ساز ِ دلم را کوک کنم ؛ 

دل بدون ساز هم ؛ میل به خواندن دارد :

 

مرغ سحر ناله سر کن

داغ مرا تازه‌تر کن

زآه شرربار این قفس را

برشکن و زیر و زبر کن

بلبل پربسته! ز کنج قفس درآ

نغمهٔ آزادی نوع بشر سرا

وز نفسی عرصهٔ این خاک توده را

پر شرر کن

ظلم ظالم، جور صیاد

آشیانم داده بر باد

ای خدا! ای فلک! ای طبیعت!

شام تاریک ما را سحر کن

 

 

 

 

 

 

خودسانسوری عقیدتی

خودسانسوری عقیدتی ؛

تمامی اندیشه ؛ روح و جان آدمیان را آلوده کرده ...

آزاداندیشی به پای دار رفته ...

و قربانی محفل خودنماییِ دروغینِ متفکرانه ما شده است.

چشمهایمان را بسته ایم و در بستری از بهامات واستعارات ؛

خوابهای طلایی را تعبیر می کنیم.

از درون تهی شده ایم و با ترس خو گرفته ایم.

"اهل قلم" باید بشارت دهنده : آگاهی ؛ عزت ؛ سلامت فکر ؛

فرهنگ سالاری ؛ راستی و عدالت باشند ...

پروانه ها در پیله ها مدفون شدند ...

و دارکوبها همچنان بر درخت می کوبند!!!

 

افسوس و دریغا...!!!

 

به قول دوستی :

به امید قاصدک

 

حال می گویم:

به امید پروانگی

 

فرهین